Giugiaro zaprojektował jednak nie tak futurystyczny pojazd, jak jego pierwowzór. W nowym BMW M1 zabrakło otwieranych do góry skrzydlatych drzwi.
Karoserię auta zbudowano na rurowej ramie. Do napędu samochodu posłużył 6-cylindrowy, rzędowy silnik o pojemności 3,5 1. Uzyskiwał on maksymalną moc 277 KM. Odnosiło się to do wersji drogowej. W najsilniejszej, wyposażonej w turbosprężarkę i przeznaczonej do wyścigów, osiągał moc 850 KM.
Niestety, Lamborghini wpadło w poważne kłopoty finansowe i po przygotowaniu siedmiu prototypowych pojazdów w zakładach w Sant'Agata Bolognese produkcję auta przeniesiono do firmy Baur w Stuttgarcie. Między 10 lipca 1978 roku a 13 lutego 1981 r. wyprodukowano 455 egzemplarzy Ml - 399 w wersji drogowej oraz 56 wyścigowych. Ten supersamochód to jeden z najrzadszych modeli bawarskiej firmy.

      Zmiany w międzynarodowych regulaminach sportu samochodowego sprawiły, że BMW nie udało się spełnić warunków niezbędnych do uzyskania homologacji Ml w Grupie 5. Nie sprzedano wymaganej liczby pojazdów. Kierownictwo BMW zorganizowało więc własną serię wyścigową, przeznaczoną tylko dla tych aut - Procar.
Te zawody cieszyły się szczególną popularnością w pierwszym sezonie. Wyścigi BMW Ml rozgrywano przed Grand Prix Formuły 1. Pięć pierwszych pozycji na starcie każdej rundy zawodów Procar było przeznaczonych dla pierwszej piątki kierowców z kwalifikacji Fl. Startowali oni na identycznych pojazdach przygotowanych przez zespół fabryczny.

Na podstawie tekstu: Andrzeja Jakubaszka (AŚ 10/2008).