Chyba żadna inna limuzyna z automatyczną skrzynią biegów nie potrafi z taką łatwością przeistaczać mocy silnika w przyspieszenie, w czym decydujący udział ma skrzynia biegów. Przełącza ona bez spektakularnych zrywów, za to zawsze we właściwym czasie i z taką łagodnością, że ręczna obsługa systemu Switchtronic szybko traci na atrakcyjności.
Resztę załatwia silnik V8 -praktycznie w każdym zakresie obrotów mamy do czynienia ze sporym momentem obrotowym, przy czym automatyczna skrzynia przełącza na wyższy bieg najpóźniej przy 5800 obr/min. To wystarczy, by ważący 1,7 tony samochód wprowadzić w sfery zarezerwowane dla lżejszych aut sportowych z silnikami o wielkiej mocy. Alpina B10 V8 przyspiesza niczym Porsche Carrera - od 0 do 100 km/h w ciągu 5,7 s, a do prędkości 160 km/h w czasie 13 sekund. Jedynie za mała, w stosunku do mocy silnika, przyczepność napędzanych kół uniemożliwia osiągnięcie wartości lepszych o kilka dziesiątych sekundy. Także na prędkość maksymalną nie można narzekać - aby rozpędzić się do 274 km/h, nie potrzeba nadzwyczaj długiego rozbiegu.
Na szczęście zalety ośmiocylindrowego silnika bynajmniej nie ograniczają się do niepospolitych osiągów. Nie mniej pociągające są jego eleganckie maniery. Silnik Alpiny to prawdziwy lew salonowy - zawsze opanowany, gładki w obejściu i z głosem o takim brzmieniu, które oczaruje każdego miłośnika potężnych ośmiocylindrowych jednostek napędowych. Do dobrego tonu należy również nienadużywanie trunków. Podczas testu B10 zużyła 13,8 1 paliwa na 100 kilometrów, co jak na obyczaje panujące wśród samochodów tej klasy jest wynikiem skromnym.

      Z elegancką sylwetką współgrają znakomite właściwości jezdne. Jeśli ktoś szuka u Alpiny dziko brzmiących bolidów o twardym zawieszeniu to źle trafił - nawet jeśli spoiler czy rzucające się w oczy pasy na karoserii niektórych modeli Alpiny mogłyby sugerować coś innego.
W modelu B10 V8 powściągliwa stylistyka bardziej przystaje do charakteru auta. Z tylnego spoilera nie można było zrezygnować, by nie zakłócić stabilności samochodu, ale firmowe listwy z przodu nie rzucają się tak w oczy, klasycznym zaś osiemnastocalowym firmowym kołom i tak nigdy nie można było niczego zarzucić.
Wprowadzając modyfikacje zawieszenia Alpina miała ułatwione zadanie, bo już modele wyjściowe są pod tym względem perfekcyjne. Zmienione sprężyny i amortyzatory oraz szerokie opony dopełniają obrazu doskonałości, przy czym prawdziwa sztuka objawia się w odpowiednim zestrojeniu wszystkich elementów.

      W wypadku modelu B10 widać, że do dzieła przystąpili specjaliści. Cała finezja objawia się przede wszystkim w komfortowym resorowaniu. Nierówności jezdni są równoważone przez sprężyście resorowaną Alpinę nawet już przy średnich prędkościach, z perfekcją właściwą komfortowym limuzynom.
Przy tym wszystkim oczekiwania kierowców ze sportowym zacięciem nie są bynajmniej traktowane po macoszemu. Alpina B10 łączy wysoką stabilność podczas jazdy z precyzją w prowadzeniu oraz zwrotnością, której trudno, zdawałoby się, oczekiwać od tak dużego i ciężkiego auta. Nawet ciasne zakręty można w Alpinie B10 pokonywać bezpiecznie przy dużej prędkości, przy czym skłonność do podsterowności jest nieznaczna.
Z talentem do rozwijania dużych prędkości, na szczęście idzie w parze jakość hamulców. Zapewniają one wartości opóźnień na najwyższym poziomie, a efektywności działania nie obniża nawet pełne ich wykorzystanie.
Alpina B10 VS to nieodrodne dziecko firmy, w której powstała. Dla klienta, który tym autem wyjeżdża za bramy fabryki najważniejsza jest zapewne świadomość, że lepsza i szybsza BMW "5" po prostu nie istnieje.

Na podstawie: Auto Motor Sport (9/1998)